Bp Schneider: FSSPX oddaje Ko\u015bcio\u0142owi historyczn\u0105 przys\u0142ug\u0119<\/p>\n\n\n\n
Po raz pierwszy od czasu konsekracji biskupich, kt\u00f3re odby\u0142y si\u0119 1 lipca w \u00c9c\u00f4ne, bp Atanazy Schneider zabiera publicznie g\u0142os w autorskim tek\u015bcie opublikowanym 17 sierpnia 2026 roku na stronie internetowej dziennikarki Diany Montagna.<\/strong><\/p>\n\n\n\n Konieczno\u015b\u0107 wyboru mi\u0119dzy bezkompromisowym zachowaniem integralnej wiary katolickiej a kanonicznym uznaniem przez papie\u017ca<\/p>\n\n\n\n Warto przypomnie\u0107 pewien epizod z historii Ko\u015bcio\u0142a, kiedy to wielki \u015bwi\u0119ty stan\u0105\u0142 przed konieczno\u015bci\u0105 dokonania wyboru mi\u0119dzy g\u0142oszeniem w spos\u00f3b jednoznaczny i bezkompromisowy integralnej wiary katolickiej a kanonicznym uznaniem przez papie\u017ca. \u015awi\u0119tym tym by\u0142 ojciec Ko\u015bcio\u0142a z IV wieku, Atanazy z Aleksandrii. W 357 roku papie\u017c Liberiusz, podpisawszy dwuznaczn\u0105 formu\u0142\u0119 wiary (w kt\u00f3rej pomini\u0119to kluczowy dla doktryny katolickiej termin homoo\u00fasios<\/em>, czyli \u201ewsp\u00f3\u0142istotny\u201d), nakaza\u0142 \u015bw. Atanazemu komuni\u0119 z biskupami aria\u0144skimi i semiaria\u0144skimi, z kt\u00f3rymi sam Liberiusz, ulegaj\u0105c naciskom cesarza, pozostawa\u0142 niestety w komunii. \u015aw. Atanazy odm\u00f3wi\u0142, w konsekwencji czego papie\u017c \u2012 wed\u0142ug \u015bwiadectwa \u015bw. Hilarego z Poitiers i innych \u017ar\u00f3de\u0142 historycznych \u2012 na\u0142o\u017cy\u0142 na niego ekskomunik\u0119, oskar\u017caj\u0105c go o naruszanie pokoju w Ko\u015bciele. Pomimo ekskomuniki, \u015bw. Atanazy nadal zarz\u0105dza\u0142 swoj\u0105 diecezj\u0105 w Aleksandrii, okazuj\u0105c przy tym wyrozumia\u0142o\u015b\u0107 dla godnego ubolewania post\u0119powania papie\u017ca. Nast\u0119pca Liberiusza, \u015bw. Damazy, okaza\u0142 \u015bw. Atanazemu wdzi\u0119czno\u015b\u0107; zasi\u0119ga\u0142 te\u017c jego rady w sprawach dotycz\u0105cych biskup\u00f3w Wschodu. Liberiusz by\u0142 pierwszym papie\u017cem, kt\u00f3ry nie zosta\u0142 kanonizowany, podczas gdy Atanazy zosta\u0142 nie tylko wyniesiony do chwa\u0142y o\u0142tarzy, ale tak\u017ce og\u0142oszony doktorem Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n Dzi\u015b \u015bw. Atanazy zosta\u0142by zapewne \u2013 na podstawie definicji \u201eschizmy\u201d zawartej w obowi\u0105zuj\u0105cym kodeksie prawa kanonicznego \u2012 uznany za schizmatyka, poniewa\u017c odm\u00f3wi\u0142 pozostawania w komunii z cz\u0142onkami Ko\u015bcio\u0142a (heretyckimi i semiheretyckimi biskupami), kt\u00f3rzy byli uznawani kanonicznie, a tym samym podporz\u0105dkowani papie\u017cowi.<\/p>\n\n\n\n Konsekracje biskupie przeprowadzone przez Bractwo \u015bw. Piusa X w \u00c9c\u00f4ne 1 lipca br. r\u00f3wnie\u017c stanowi\u0105 przyk\u0142ad tego, rzadko pojawiaj\u0105cego si\u0119, dylematu: konieczno\u015bci wyboru mi\u0119dzy bezkompromisowym zachowaniem integralnej wiary katolickiej, w postaci, w jakiej naucza\u0142o jej zawsze Magisterium, a kanonicznym uznaniem przez papie\u017ca. Problem staje si\u0119 jasny, gdy przyjrzymy si\u0119 warunkom postawionym Bractwu dla kanonicznego uznania przez Ojca \u015awi\u0119tego: musia\u0142oby ono zaakceptowa\u0107 pewne, wprowadzone niedawno, wieloznaczne sformu\u0142owania doktrynalne (jakie pojawiaj\u0105 si\u0119 w niekt\u00f3rych, niemaj\u0105cych charakteru nieomylnego, dokumentach duszpasterskiego II Soboru Watyka\u0144skiego, a tak\u017ce w wielu stwierdzeniach i aktach Magisterium posoborowego), a ponadto uzna\u0107 nie tylko wa\u017cno\u015b\u0107, ale i poprawno\u015b\u0107 (prawowito\u015b\u0107) rytu nowej Mszy, pomimo jego doktrynalnej i obrz\u0119dowej nieprecyzyjno\u015bci oraz wyra\u017anego zerwania z tradycyjnym rytem rzymskim.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n Rozpatruj\u0105c t\u0119 z\u0142o\u017con\u0105 kwesti\u0119, nale\u017cy przyj\u0105\u0107 wywa\u017con\u0105 perspektyw\u0119, sprecyzowa\u0107 terminologi\u0119 oraz nigdy nie traci\u0107 z oczu prawdziwego i ostatecznego celu Ko\u015bcio\u0142a, a tak\u017ce jego wielkiej Tradycji, kt\u00f3ra si\u0119ga znacznie dalej ni\u017c ostatnie dekady czy stulecia. Nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 analogiczne sytuacje, kt\u00f3re zdarza\u0142y si\u0119 podczas wielkich kryzys\u00f3w w dziejach Ko\u015bcio\u0142a.<\/p>\n\n\n\n W ostatnich wiekach w Ko\u015bciele pojawi\u0142y si\u0119 dwa niezdrowe nurty prowadz\u0105ce do zaw\u0119\u017conego postrzegania rzeczywisto\u015bci: tendencja do nadawania aspektowi prawnemu charakteru niemal absolutnego, czyli legalizm, oraz tendencja do absolutyzowania osoby papie\u017ca i nale\u017cnego mu pos\u0142usze\u0144stwa, czyli papolatria. Legalizm (sztywne trzymanie si\u0119 litery prawa) i papolatria (bezwarunkowe i niemal absolutne pos\u0142usze\u0144stwo papie\u017cowi) zacz\u0119\u0142y z czasem przewa\u017ca\u0107 nad wymogiem unikania wszelkiej dwuznaczno\u015bci w kwestiach wiary i liturgii. Tymczasem podczas ka\u017cdego wielkiego kryzysu doktrynalnego w dziejach Ko\u015bcio\u0142a, z\u0142ot\u0105 zasad\u0105 by\u0142o unikanie wszelkiej doktrynalnej niejednoznaczno\u015bci. Tak by\u0142o w przypadku papie\u017ca Honoriusza I, kt\u00f3rego dwuznaczne doktrynalnie listy \u2012 og\u0142oszone w ramach zwyczajnego Magisterium \u2012 zosta\u0142y stanowczo pot\u0119pione przez jego nast\u0119pc\u00f3w i trzy sobory powszechne, pomimo podj\u0119tych przez drugiego z tych nast\u0119pc\u00f3w, Jana IV, pr\u00f3b wypracowania swoistej hermeneutyki ci\u0105g\u0142o\u015bci.<\/p>\n\n\n\n Obecnie w Ko\u015bciele rozpowszechniony jest pogl\u0105d, \u017ce nigdy nie mo\u017ce pojawi\u0107 si\u0119 konflikt sumienia mi\u0119dzy obowi\u0105zkiem pos\u0142usze\u0144stwa papie\u017cowi, a obowi\u0105zkiem bezkompromisowej wierno\u015bci doktrynie katolickiej. Prowadzi to do przypisywania pos\u0142usze\u0144stwu papie\u017cowi tak wielkiej warto\u015bci, \u017ce zaakceptowanie niejednoznaczno\u015bci dotycz\u0105cych wiary i obrz\u0119d\u00f3w liturgicznych uznaje si\u0119 za lepsze, ni\u017c post\u0105pienie wbrew papieskiemu nakazowi; nawet je\u015bli nakaz ten ma wymiar czysto ludzki i mo\u017ce by\u0107 b\u0142\u0119dny. Ponadto pojawi\u0142o si\u0119 r\u00f3wnie\u017c zaw\u0119\u017cone rozumienie komunii \u2012 zar\u00f3wno z papie\u017cem, jak i z Ko\u015bcio\u0142em. Pos\u0142usze\u0144stwo papie\u017cowi postrzega si\u0119 jako nierozerwalnie zwi\u0105zane z pozostawaniem w komunii z Ko\u015bcio\u0142em. Postawa taka mo\u017ce doprowadzi\u0107 do przypisywania pos\u0142usze\u0144stwu papie\u017cowi rangi por\u00f3wnywalnej z wierno\u015bci\u0105 samemu Objawieniu.<\/p>\n\n\n\n Nale\u017cy tak\u017ce odr\u00f3\u017cni\u0107 prawo stanowione \u2012 to znaczy normy dyscyplinarne ustanawiane przez w\u0142adze Ko\u015bcio\u0142a \u2012 od prawa Bo\u017cego, czyli objawionych przez Boga prawd wiary. Nikt nie mo\u017ce kwestionowa\u0107 prawa Bo\u017cego i jednocze\u015bnie pozostawa\u0107 katolikiem. Jednak w nadzwyczajnych i rzadkich okoliczno\u015bciach, katolik mo\u017ce by\u0107 zobowi\u0105zany w sumieniu do post\u0119powania wbrew prawu stanowionemu, \u017ceby pozosta\u0107 w pe\u0142ni wiernym prawu Bo\u017cemu.<\/p>\n\n\n\n Same poj\u0119cia \u201eschizmy\u201d i \u201epodporz\u0105dkowania\u201d nie zosta\u0142y jeszcze w pe\u0142ni wyja\u015bnione pod k\u0105tem ich konkretnego i praktycznego zastosowania. Kodeks prawa kanonicznego (kan. 751) definiuje schizm\u0119 jako \u201eodmow\u0119 uznania zwierzchnictwa Biskupa Rzymskiego lub pozostawania we wsp\u00f3lnocie z cz\u0142onkami Ko\u015bcio\u0142a, uznaj\u0105cymi to zwierzchnictwo\u201d. W rzeczywisto\u015bci w najnowszej historii Ko\u015bcio\u0142a pojawi\u0142o si\u0119 bardzo zaw\u0119\u017cone rozumienie \u201eschizmy\u201d i \u201epodporz\u0105dkowania\u201d, zgodnie z kt\u00f3rym materialne niepos\u0142usze\u0144stwo papie\u017cowi \u2012 niezale\u017cnie od intencji \u2012 jest praktycznie uto\u017csamiane ze schizm\u0105 formaln\u0105.<\/p>\n\n\n\n Nale\u017cy r\u00f3wnie\u017c wzi\u0105\u0107 pod uwag\u0119 poj\u0119cie stanu schizmy formalnej, kt\u00f3ra oznacza zakwestionowanie w\u0142adzy papieskiej jako takiej poprzez ustanowienie odr\u0119bnej hierarchii, jak mia\u0142o to miejsce w przypadku prawos\u0142awia greckiego w roku 1054, a p\u00f3\u017aniej w przypadku licznych i r\u00f3\u017cnorodnych grup sedewakantystycznych, a\u017c po dzie\u0144 dzisiejszy. O stanie schizmy formalnej nie mo\u017cna jednak m\u00f3wi\u0107 w sytuacji, gdy kto\u015b zachowuje wiar\u0119 w dogmat o prymacie i nieomylno\u015bci papieskiej oraz pragnienie pos\u0142usze\u0144stwa wobec nast\u0119pcy Piotra; nawet je\u015bli z powodu nadzwyczajnego kryzysu w Ko\u015bciele nie mo\u017ce ono obecnie zosta\u0107 w pe\u0142ni urzeczywistnione. Tego rodzaju nadzwyczajny kryzys w Ko\u015bciele mo\u017ce obejmowa\u0107 czasowe, b\u0142\u0119dne rozumienie g\u0142\u00f3wnego obowi\u0105zku urz\u0119du papieskiego, kt\u00f3rym jest obrona integralnej wiary i liturgii katolickiej, oraz zaniedbania w jego wype\u0142nianiu.<\/p>\n\n\n\n To samo dotyczy idei pozostawania \u201ew komunii\u201d z papie\u017cem. Przez bardzo d\u0142ugi czas konsekracje biskupie odbywa\u0142y si\u0119 bez bezpo\u015bredniego zaanga\u017cowania papie\u017ca, a Ko\u015bcio\u0142y partykularne i biskupi wyra\u017cali swoj\u0105 komuni\u0119 z nim na rozmaite sposoby. Dopiero w p\u00f3\u017aniejszym okresie historii Ko\u015bcio\u0142a papie\u017ce zacz\u0119li wymaga\u0107, aby ka\u017cda konsekracja biskupia odbywa\u0142a si\u0119 na podstawie udzielanego przez nich mandatum. Jednak nawet po tej zmianie, prawo kanoniczne nie uwa\u017ca\u0142o nielegalnych (tj. przeprowadzonych bez zgody papie\u017ca) konsekracji biskupich za wykroczenie przeciwko jedno\u015bci Ko\u015bcio\u0142a, za akty z natury schizmatyckie czy wewn\u0119trznie z\u0142e. R\u00f3wnie\u017c obowi\u0105zuj\u0105cy obecnie kodeks prawa kanonicznego zalicza nielegalne konsekracje biskupie do \u201euzurpacji ko\u015bcielnych zada\u0144 oraz przest\u0119pstw w ich wykonywaniu\u201d.<\/p>\n\n\n\n W rzeczywisto\u015bci norma wymagaj\u0105ca do konsekracji biskupich mandatum papieskiego nale\u017cy do prawa stanowionego, a nie do prawa Bo\u017cego; w przeciwnym razie by\u0142aby ona stosowana przez ca\u0142\u0105 histori\u0119 Ko\u015bcio\u0142a zawsze, wsz\u0119dzie i przez wszystkich, bez wyj\u0105tku. Oczywi\u015bcie w przypadku konsekracji biskupich mandat papieski jest co do zasady konieczny; wym\u00f3g ten zosta\u0142 wprowadzony m\u0105drze po to, aby skuteczniej zagwarantowa\u0107 podporz\u0105dkowanie hierarchiczne biskup\u00f3w papie\u017cowi.<\/p>\n\n\n\n O nadzwyczajnym charakterze obecnego kryzysu w Ko\u015bciele \u015bwiadczy fakt, \u017ce wsp\u00f3lnota, kt\u00f3rej istotn\u0105 cech\u0105 jest pragnienie wierno\u015bci papie\u017cowi \u2012 co Bractwo \u015bw. Piusa X deklaruje \u2012 staje przed tragicznym wyborem: albo podporz\u0105dkowa\u0107 si\u0119 papie\u017cowi, a tym samym przymusowo zaakceptowa\u0107 wszystkie dwuznaczne i nieprecyzyjne aspekty wsp\u00f3\u0142czesnej doktryny i liturgii, albo nie us\u0142ucha\u0107 papie\u017ca w kwestii tak wa\u017cnej, jak konsekracja biskup\u00f3w, wy\u0142\u0105cznie w celu zachowania \u015brodk\u00f3w umo\u017cliwiaj\u0105cych przekazywanie wiary i liturgii z zachowaniem ich pe\u0142ni, aby s\u0142u\u017cy\u0107 duszom i ca\u0142emu Ko\u015bcio\u0142owi; w tym r\u00f3wnie\u017c samemu papiestwu.<\/p><\/blockquote>\n\n\n\n Nie powinno si\u0119 te\u017c umniejsza\u0107 rozmiar\u00f3w obecnego kryzysu w Ko\u015bciele, lecz raczej przyjrze\u0107 mu si\u0119 uczciwie i pr\u00f3bowa\u0107 dotrze\u0107 do samych jego \u017ar\u00f3de\u0142. \u0179r\u00f3d\u0142ami tymi s\u0105 niejasne i dwuznaczne tezy doktrynalne II Soboru Watyka\u0144skiego, kt\u00f3rych konsekwencje mogli\u015bmy zaobserwowa\u0107 w ci\u0105gu ostatnich 60 lat; wystarczy tu wspomnie\u0107 chocia\u017cby o relatywizmie doktrynalnym, kt\u00f3ry jest skutkiem g\u0142oszenia i praktykowania ekumenizmu oraz dialogu mi\u0119dzyreligijnego, co przyczyni\u0142o si\u0119 do kwestionowania roli Jezusa Chrystusa i wyj\u0105tkowego charakteru Jego Ko\u015bcio\u0142a, jako jedynej drogi zbawienia. Ponadto pewne doktrynalne i obrz\u0119dowe mankamenty, inspirowanej duchem protestanckim, reformy liturgicznej zaciemni\u0142y zasadniczy, ofiarny charakter Mszy \u015bw. oraz jej aspekt chrystocentryczny.<\/p>\n\n\n\n \u015awi\u0119ty Jan Henryk Newman poczyni\u0142 pewn\u0105 niezwyk\u0142\u0105 i aktualn\u0105 uwag\u0119:<\/p>\n\n\n\n \u201eW sytuacjach, kiedy biskupi nie nauczaj\u0105 w spos\u00f3b formalny (ex cathedra), mog\u0105 b\u0142\u0105dzi\u0107, co \u2013 jak widzimy \u2013 zdarzy\u0142o si\u0119 faktycznie w IV wieku. Papie\u017c Liberiusz m\u00f3g\u0142 podpisa\u0107 euzebia\u0144sk\u0105 (aria\u0144sk\u0105) formu\u0142\u0119 w Sirmium, podobnie jak wi\u0119kszo\u015b\u0107 biskup\u00f3w w Ariminum (Rimini) lub gdzie indziej, a jednak, pomimo tego b\u0142\u0119du, mogli oni pozosta\u0107 nieomylni w swoich decyzjach ex cathedra\u201d (Arians of the Fourth Century<\/em>, London 1876, s. 464). Napisane pi\u0119\u0107dziesi\u0105t lat temu s\u0142owa biskupa Ratyzbony, Rudolfa Grabera, sta\u0142y si\u0119 dzi\u015b jeszcze bardziej aktualne: \u201eTo, co wydarzy\u0142o si\u0119 ponad 1600 lat temu, powtarza si\u0119 obecnie, jednak z dwiema lub trzema r\u00f3\u017cnicami: Aleksandri\u0105 jest dzi\u015b ca\u0142ym Ko\u015bci\u00f3\u0142 powszechny, kt\u00f3rego stabilno\u015b\u0107 zosta\u0142a zachwiana, a to, czego w\u00f3wczas dokonywano za pomoc\u0105 przemocy fizycznej i okrucie\u0144stwa, dzi\u015b przenios\u0142o si\u0119 na inn\u0105 p\u0142aszczyzn\u0119. Wygnanie zosta\u0142o zast\u0105pione lekcewa\u017ceniem, a u\u015bmiercenie \u2012 znies\u0142awieniem\u201d (Athanasius und die Kirche unserer Zeit<\/em>, Abensberg 1973, s. 23).<\/p>\n\n\n\n FSSPX jest obecnie w Ko\u015bciele praktycznie jedyn\u0105 wsp\u00f3lnot\u0105, kt\u00f3ra otwarcie zwraca uwag\u0119 na ewidentne dwuznaczno\u015bci doktrynalne w niekt\u00f3rych dokumentach soborowych oraz w rycie nowej Mszy, domagaj\u0105c si\u0119 ich jednoznacznego wyja\u015bnienia, a w razie potrzeby nawet skorygowania zgodnie z niezmiennym Magisterium Ko\u015bcio\u0142a. \u201eHermeneutyka ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d czy te\u017c \u201ereforma w ci\u0105g\u0142o\u015bci\u201d \u2012 podej\u015bcie samo w sobie warto\u015bciowe i po\u017cyteczne \u2012 mo\u017ce sta\u0107 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c rodzajem \u201ekaftana bezpiecze\u0144stwa\u201d, kt\u00f3ry jedynie powierzchownie przykrywa rany spowodowane niejasno\u015bciami i zam\u0119tem doktrynalnym oraz liturgicznym. W istocie Stolica Apostolska wymaga swoistego circulus in demonstrando<\/em>: uznania, \u017ce wszystko jest w porz\u0105dku, o ile tylko podejmie si\u0119 wystarczaj\u0105co intensywny wysi\u0142ek intelektualny, aby to wykaza\u0107.<\/p>\n\n\n\n Poprzez niestrudzone naleganie na jednoznaczno\u015b\u0107 w sferze doktryny i liturgii, FSSPX oddaje w istocie ogromn\u0105 przys\u0142ug\u0119 ca\u0142emu Ko\u015bcio\u0142owi; przys\u0142ug\u0119 o znaczeniu historycznym. Gdyby Stolica Apostolska potraktowa\u0142a stanowisko Bractwa powa\u017cnie, a ponadto uzna\u0142a istnienie ewidentnych dwuznaczno\u015bci w niekt\u00f3rych tekstach II Soboru Watyka\u0144skiego oraz w rycie nowej Mszy, oznacza\u0142oby to pocz\u0105tek ko\u0144ca, zainicjowanego ponad sto lat temu, projektu modernistycznego w Ko\u015bciele.<\/p>\n\n\n\n Obecny kryzys w stosunkach mi\u0119dzy Stolic\u0105 Apostolsk\u0105 a FSSPX mo\u017cna zilustrowa\u0107 nast\u0119puj\u0105c\u0105 przypowie\u015bci\u0105:<\/p>\n\n\n\n W wielkim domu wybucha po\u017car. Komendant stra\u017cy po\u017carnej zezwala wy\u0142\u0105cznie na stosowanie nowych metod walki z ogniem, cho\u0107 okaza\u0142y si\u0119 one mniej skuteczne ni\u017c sprawdzone, tradycyjne metody i narz\u0119dzia. Grupa jego podw\u0142adnych sprzeciwia si\u0119 temu nakazowi, nadal stosuje metody sprawdzone, a nawet rekrutuje nowych stra\u017cak\u00f3w \u2012 a wszystko to pomimo zakazu komendanta \u2012 i w wielu miejscach udaje jej si\u0119 opanowa\u0107 ogie\u0144. Mimo to stra\u017cacy ci zostaj\u0105 uznani za niepos\u0142usznych wichrzycieli i surowo ukarani.<\/p>\n\n\n\n Kontynuuj\u0105c t\u0119 przypowie\u015b\u0107: komendant stra\u017cy po\u017carnej dopuszcza obecnie do s\u0142u\u017cby wy\u0142\u0105cznie tych stra\u017cak\u00f3w, kt\u00f3rzy uznaj\u0105 nowe metody i podporz\u0105dkowuj\u0105 si\u0119 nowemu regulaminowi remizy. Jednak w obliczu ogromnej skali po\u017caru, rozpaczliwej walki o jego opanowanie oraz nieskuteczno\u015bci oficjalnych metod, do akcji wkraczaj\u0105 bezinteresownie \u2013 pomimo zakazu komendanta \u2012 inni pomocnicy, wnosz\u0105c swoje umiej\u0119tno\u015bci, wiedz\u0119 oraz dobr\u0105 wol\u0119 i doprowadzaj\u0105c ostatecznie do uratowania owego domu, kt\u00f3ry dow\u00f3dca daremnie pr\u00f3bowa\u0142 ocali\u0107.<\/p>\n\n\n\n Po jakim\u015b czasie sytuacja si\u0119 zmienia i pojawia si\u0119 nowy komendant, kt\u00f3ry dostrzega zgubne konsekwencje stosowania nowych metod walki z po\u017carem. Nie tylko ponownie zezwala na stosowanie dawnych, sprawdzonych sposob\u00f3w, lecz sam staje si\u0119 ich gor\u0105cym propagatorem. Uznaje r\u00f3wnie\u017c wk\u0142ad stra\u017cak\u00f3w, kt\u00f3rzy wcze\u015bniej zostali \u017ale zrozumiani, surowo karani, pi\u0119tnowani oraz zwalniani jako buntownicy, i przywraca ich do s\u0142u\u017cby. Ostatecznie \u2012 gdy wielki wstrz\u0105s min\u0105\u0142 \u2013 okaza\u0142o si\u0119, \u017ce to, co pot\u0119piano jako akt niepos\u0142usze\u0144stwa i buntu, by\u0142o w rzeczywisto\u015bci aktem bezinteresownego zaanga\u017cowania.<\/p>\n\n\n\n Przysz\u0142o\u015b\u0107 poka\u017ce, czy do obecnej sytuacji FSSPX mo\u017cna odnie\u015b\u0107 nast\u0119puj\u0105ce s\u0142owa \u015bw. Augustyna:<\/p>\n\n\n\n \u201eCz\u0119sto tak\u017ce Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca pozwala, \u017ce na skutek zbyt burzliwych zamieszek ludzi cielesnych nawet zacni m\u0119\u017cowie zostaj\u0105 wykluczeni z chrze\u015bcija\u0144skiej spo\u0142eczno\u015bci. Oni za\u015b znosz\u0105 t\u0119 krzywd\u0119 i niesprawiedliwo\u015b\u0107 cierpliwie dla spokoju Ko\u015bcio\u0142a, nie usi\u0142uj\u0105 wprowadza\u0107 \u017cadnych nowo\u015bci schizmy czy herezji i w ten spos\u00f3b ucz\u0105 ludzi, z jakim prawdziwym oddaniem i szczer\u0105 mi\u0142o\u015bci\u0105 trzeba s\u0142u\u017cy\u0107 Bogu. Pragnieniem tych ludzi jest powr\u00f3ci\u0107, skoro zam\u0119t si\u0119 uspokoi, a je\u015bli to nie jest im dane, bo albo wzburzenie trwa nadal, albo za ich powrotem mog\u0142oby na nowo wybuchn\u0105\u0107 lub wzm\u00f3c si\u0119 jeszcze, zachowuj\u0105 wol\u0119 okazania pomocy nawet tym, kt\u00f3rych wichrzenia i niespokojno\u015b\u0107 zmusi\u0142y ich do ust\u0105pienia, i zamiast si\u0119 zbiera\u0107 w k\u00f3\u0142eczka po k\u0105tach, a\u017c do \u015bmierci jawnie i czynnie wyst\u0119puj\u0105 w obronie tej wiary, kt\u00f3r\u0105, jak wiedz\u0105, g\u0142osi Ko\u015bci\u00f3\u0142 katolicki. A Ojciec dostrzega ich w ukryciu i w ukryciu nagradza. Wydaje si\u0119, \u017ce tego rodzaju ludzi rzadko si\u0119 spotyka, a jednak nie brak przyk\u0142ad\u00f3w; owszem, cz\u0119stsze s\u0105, ni\u017c mo\u017cna by s\u0105dzi\u0107. Tak to opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca pos\u0142uguje si\u0119 wszelkiego rodzaju lud\u017ami i przyk\u0142adami, by dusze uzdrawia\u0107 i tworzy\u0107 duchow\u0105 spo\u0142eczno\u015b\u0107\u201d (De vera religione<\/em>, 6, 11)1<\/a><\/sup>.<\/p>\n\n\n\n S\u0142owa, kt\u00f3re napisa\u0142 \u015bw. Atanazy do swoich braci biskup\u00f3w z ca\u0142ego \u015bwiata w okresie nadzwyczajnego kryzysu wiary, odnosz\u0105 si\u0119 r\u00f3wnie\u017c do naszych czas\u00f3w:<\/p>\n\n\n\n \u201eNie dzi\u015b przecie\u017c dano Ko\u015bcio\u0142om kanony i normy, lecz przekazane zosta\u0142y przez naszych Ojc\u00f3w w spos\u00f3b stosowny i wiarygodny. Nie dzi\u015b r\u00f3wnie\u017c wiara si\u0119 zacz\u0119\u0142a, ale przesz\u0142a do nas od Pana poprzez Jego uczni\u00f3w. Aby wi\u0119c w obecnych czasach nie uleg\u0142o zniszczeniu to, co od przodk\u00f3w a\u017c do nas zosta\u0142o ustrze\u017cone w Ko\u015bcio\u0142ach, i aby\u015bmy zatroszczyli si\u0119 o to, co nam zosta\u0142o przekazane w depozyt, powsta\u0144cie, bracia, skoro jeste\u015bcie \u00abszafarzami tajemnic Bo\u017cych\u00bb (1 Kor 4, 1) i zobaczcie, \u017ce s\u0105 one grabione przez innych\u201d(Epistula encyclica<\/em>, 1)2<\/a><\/sup>.<\/p>\n\n\n\n Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca pisze prosto nawet za pomoc\u0105 linii, kt\u00f3re z czysto prawnego punktu widzenia wydaj\u0105 si\u0119 by\u0107 krzywe. Oby raczy\u0142a przyspieszy\u0107 nadej\u015bcie tego dnia. Radujmy si\u0119 po\u015br\u00f3d utrapienia i m\u00f3wmy: wierz\u0119 w niezniszczalno\u015b\u0107 Ko\u015bcio\u0142a i papiestwa oraz wierz\u0119, \u017ce pewnego dnia Stolica Apostolska ponownie zaja\u015bnieje w oczach ca\u0142ego \u015bwiata jako katedra prawdy.<\/p>\n\n\n\n Bp Atanazy Schneider<\/strong><\/p>\n","protected":false},"excerpt":{"rendered":" “Cz\u0119sto tak\u017ce Opatrzno\u015b\u0107 Bo\u017ca pozwala, \u017ce nawet zacni m\u0119\u017cowie zostaj\u0105 wykluczeni z chrze\u015bcija\u0144skiej spo\u0142eczno\u015bci”. \u015aw. Augustyn<\/p>\n","protected":false},"author":1,"featured_media":1834,"comment_status":"open","ping_status":"open","sticky":false,"template":"","format":"standard","meta":{"_monsterinsights_skip_tracking":false,"_monsterinsights_sitenote_active":false,"_monsterinsights_sitenote_note":"","_monsterinsights_sitenote_category":0},"categories":[5],"tags":[],"_links":{"self":[{"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1832"}],"collection":[{"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts"}],"about":[{"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/types\/post"}],"author":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/users\/1"}],"replies":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcomments&post=1832"}],"version-history":[{"count":3,"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1832\/revisions"}],"predecessor-version":[{"id":1836,"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/posts\/1832\/revisions\/1836"}],"wp:featuredmedia":[{"embeddable":true,"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=\/wp\/v2\/media\/1834"}],"wp:attachment":[{"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fmedia&parent=1832"}],"wp:term":[{"taxonomy":"category","embeddable":true,"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Fcategories&post=1832"},{"taxonomy":"post_tag","embeddable":true,"href":"https:\/\/rzymskikatolik.pl\/index.php?rest_route=%2Fwp%2Fv2%2Ftags&post=1832"}],"curies":[{"name":"wp","href":"https:\/\/api.w.org\/{rel}","templated":true}]}}